Too late: Za późno

Delayed till she had ceased to know,
Delayed till in its vest of snow
Her loving bosom lay.
An hour behind the fleeting breath,
Later by just an hour than death, —
Oh, lagging yesterday!

 

Could she have guessed that it would be;
Could but a crier of the glee
Have climbed the distant hill;
Had not the bliss so slow a pace,—
Who knows but this surrendered face
Were undefeated still?

 

Oh, if there may departing be
Any forgot by victory
In her imperial round,
Show them this meek apparelled thing,
That could not stop to be a king,
Doubtful if it be crowned!

 

*****

 

Późnione, aż zaprzestała wiedzieć
Późnione, aż opatrzone śniegiem
Spoczęło jej umiłowanie.
Za oddechem co umyka, o godzinę
O godzinę za śmiercią, jedynie, —
Och, wczorajsze późnianie!

 

Czy mogła była to odgadnąć,
Czy mógł był zwiastun jaki zadąć
Ze wzgórz wysokiej dali;
Gdyby przebłysk nie tak powolny, —
Być może twarz ta bez wigoru
Pozostawałaby niepokonaną?

 

Och, jeśli jest jakie rozstanie
Od wiktorii przepomniane
W mocarnym jej rozpędzie,
Pokaż powszednie to przyodzianie,
Co królem mu być nie przystało,
Wątpić, czy koronowanym będzie!

Advertisements

Feel welcome to comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s