REAL: NAPRAWDĘ

Idę w ślady agonii,
Bo wiem, że to prawda;
Drgawką nie igra człowiek,
Nie udaje spazmem.

Raz błyśnie łza, nastaje śmierć.
Nie da się podrobić
Potu na czole kropelek
Nizanych konaniem prostym.

*****
First print Time and Eternity poem XII, 12
Johnson poem 241 | Franklin poem 339
*****

I like a look of agony,
Because I know it’s true;
Men do not sham convulsion,
Nor simulate a throe.

The eyes glaze once, and that is death.
Impossible to feign
The beads upon the forehead
By homely anguish strung.

The content may be used under any of the following licenses,
Treści można używać pod którąkolwiek z poniższych licencji:
CREATIVE COMMONS LICENSE 4.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE BY-SA 3.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE 2.5.