To know just how he suffered would be dear

To know just how he suffered would be dear;
To know if any human eyes were near
To whom he could intrust his wavering gaze,
Until it settled firm on Paradise.

 

To know if he was patient, part content,
Was dying as he thought, or different;
Was it a pleasant day to die,
And did the sunshine face his way?

 

What was his furthest mind, of home, or God,
Or what the distant say
At news that he ceased human nature
On such a day?

 

And wishes, had he any?
Just his sigh, accented,
Had been legible to me.
And was he confident until
Ill fluttered out in everlasting well?

 

And if he spoke, what name was best,
What first,
What one broke off with
At the drowsiest?

 

Was he afraid, or tranquil?
Might he know
How conscious consciousness could grow,
Till love that was, and love too blest to be,
Meet — and the junction be Eternity?

 

*****

 

Wiedzieć bodaj jak to znosił, byłoby drogim;
Czy było się tam zbliżyć jakimś ludzkim oczom
Aby zawierzył spojrzenie rozchwiane,
Nim się ustatkowało w spoglądanie Raju.

 

Wiedzieć, czy cierpliwy, czy uładzony,
Wedle swej myśli umierał, czy odstręczony;
Czy dzień dobry mu był do umierania,
Czy jego drogę słoneczko też uświecało?

 

Czy namysł miał na dom, czy na Boga,
A dalecy, co rzeką
Na wieść, że naturę ludzką rzucił
Dnia takiego?

 

Jakie, czy miał życzenia?
Westchnienie tylko, akcentowane
Dorozumieć się dało —
I czy miał ufanie, nim
Nietrafnie mu tak iść w wieczne dale?

 

A kiedy mówił, które imię lepsze,
Które pierwsze,
Było jakieś wołanie
W najcięższym przysypianiu?

 

Bał się, czy był łagodny?
Czy byłby znał
To, jak świadomą potrafi stać się jaźń,
Nim miłość co była, tą zbyt szczęśliwą by trwać
Spotyka — a Wieczność przy rozstaju?

 

 

First print Time and Eternity poem XIX, 19

Johnson poem 622 | Franklin poem 688

TRANSLATOR’S NOTE

Webster 1828, display page 697 tells about the verb to suffer: “to bear; as we say, to undergo”. In English, we can collocate death and parlors. The same dictionary, on page 245, will explain the word parlor has roots in common with the French parler or Spanish parlar, meaning to speak:

 

“Primarily, the apartment in a nunnery where the nuns are permitted to meet and converse with each other; hence with us, the room in a house which the family usually occupy when they have no company, as distinguished from a drawing room intended for the reception of company, or from a dining room, when a distinct apartment is allotted for that purpose. In most houses, the parlor is also the dining room”.

 

Whether in a funeral parlor or room in a family house, we may cognitively envision the poetic person witnessing a conversation.

 

NOTKA TŁUMACZKI

Webster 1828, strona 697 ekspozycji, mówi o czasowniku to suffer: „znosić; jak to mówimy, doświadczać”. W angielskim możemy kolokować śmierć i parlors. Ten sam słownik, na stronie 245 wyjaśni, że słówko parlor ma wspólne korzenie z francuskim parler i hiszpańskim parlar, znaczącymi mówić:

 

„Prymarnie, pomieszczenie w zakonie żeńskim, gdzie zakonnicom wolno się spotykać i rozmawiać; stąd u nas pokój dzienny, w którym rodzina zazwyczaj przebywa, kiedy nie ma towarzystwa, jako różny od pokoju gościnnego czy jadalni tam, gdzie przeznacza się na nią pomieszczenie osobne. W większości domów pokój dzienny jest także jadalnym”.

 

Czy w domu pogrzebowym, czy w rodzinnym, możemy kognitywnie sobie obrazować osobę poetycką, jak świadkuje rozmowie.

Advertisements

Feel welcome to comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s