Bequest: Legat

You left me, sweet, two legacies, —
A legacy of love
A Heavenly Father would content,
Had He the offer of;

 

You left me boundaries of pain
Capacious as the sea,
Between eternity and time,
Your consciousness and me.

 

*****

 

Legaty twe, słodkie, mam dwa;
Dar miłości jednym —
Ojciec jakiś w Niebie by rad,
Jak by Mu przeznaczyć;

 

A staranie o granicach
Jak morze szerokich,
Stronami są wieczność i czas,
Ja, i twa świadomość.

First print Love poem II, 2
Johnson poem 644 | Franklin poem 713

FREE E-BOOK: Emily Dickinson’s poetry with a thematic stanza, notes on the poet’s classicist reflections, her inspiration with Latin and Greek for abstract imagery, and other observations also to explain why the first print deserves recognition; language: American English. DOWNLOAD

TRANSLATOR’S NOTE

The Bequest clearly indicates the Antiquity:
A Heavenly Father would content,
Had He the offer of…”

 

The indefinite article directs to a pre-Christian time, when the notion of one heavenly father figure did not have prevalence. We can comprehend the word “legacy” as lore remaining from the past, please compare Merriam-Webster.

 

“Verse-writers studied it carefully and used it cleverly, but never could make up for the want of free movement of hand by any laborious minuteness of tessellation” (metaphor for ancient Greek meter for poetry), we can read about the pattern by Meleager of Gadara, from a resource later than Emily Dickinson’s works, that adds, “After Justinian, the art practically died out; (…) henceforth, for the five centuries that elapsed till the birth of Provençal and Italian poetry, love lay voiceless, as though entranced and entombed”. Project Gutenberg has more:

There is an interesting thing about the meter of this poem, if to consider vowel reduction and thus vowel length in prosodic stress. Vowel reduction is natural in English. Taken the classicist allowance to “sum up” vowel lengths in delineating the rhythm, we can present the stanzas as 8 by 5 lines of vowel length.

 

To see this, let us recognize the central quality in which the speech sound [e] can result; the position is mid, between front and back, as well as low and high vowels. Let us give this mid the symbol з. In some phonetic scripts, it may be interpreted for the shwa.

 

Emily Dickinson’s handwriting had the special character ε we might compare graphemically with the Greek epsilon; the symbol correlates with the letter shape e. We do not have to claim insight into the poet’s mind, to analyze written language. Our symbol can be з; we can derive it from Phoenician, a most widely used writing system in the Mediterranean, brought by Phoenician merchants.

 

Boldface is to highlight prosodic stress. The superscript S marks vowels that would be the shortest, in proximity with prosodically prominent positions:

 

8    You    left    me,    sweet,    two    le_gз_cies, —
5    A    le_Sgз_cy    Sзf    love
8    A    Hea_Svзn_ly    Fa_Sthзr    would    con_tent,
5    Had    He    Sthз    of_Sfзr    of;

 

8    You    left    me    baund_Sdз_rēz    of    pain
5    SCз_pa_Sciзs    as    the    sea,
8    Be_tween    e_tзr_nı_ty    and    time,
5    Your    con_Ssciзs_Snзss    and    me.

 

In the word “boundaries”, the diphthong obviously does not make two full vowels, but it can “add up” with the adjacent Sз; in the word “capacious” [pei] results in [pey], that is, a non-syllabic vocoid; in “eternity”, word stress is on the central quality з.

 

Feel also welcome to the Commentary: Why the first print? The Commentary does tell about Word sense and human living experience, too: the word “pain” happens to be interpreted far too neurophysiologically, in Emily Dickinson’s poetry. An overall deliberation on Emily Dickinson’s patterning befits with the Third Series more.

 

Polish does not have vowel reduction, therefore I render the verse in an 8×6 pattern. With this verse, Emily Dickinson would have proved she was capable of ancient patterns, yet her other poems show it was not her intention to follow; therefore, I do not “tessellate” her poetry generally. Ancient or classicist patterns were indeed capable of acting as a kind of “corset” that took away part the appeal from language.

Poezja Emilii Dickinson ze zwrotką tematyczną, notkami o refleksjach klasycystycznych poetki, jej inspiracji greką i łaciną, oraz innymi obserwacjami, także wyjaśniającymi, dlaczego pierwodruk zasługuje na uznanie; cała polska zawartość dla pierwszej kolekcji z tej witryny. ZAKUP: $ 1.99

NOTA TŁUMACZKI

Legat jasno wskazuje na Starożytność:
„Ojciec jakiś w Niebie by rad,
Jak by Mu przeznaczyć”.

 

Przedimek nieokreślony w oryginale kieruje ku czasom przedchrześciajńskim, gdy postać jednego niebiańskiego ojca nie była powszechna. Słówko “legacy” możemy rozumieć jako wiedzę pozostającą z przeszłości, proszę porównać Merriam-Webstera.

 

„Autorzy wersetów studiowali go dokładnie i używali zmyślnie, ale nie potrafili nadrobić za brak swobody ręki przy pracochłonnym detalu teselacji” (metafora dla starożytnej, greckiej miary poetyckiej), możemy przeczytać o wzorcu Meleagra z Gadary w źródle późniejszym niż prace Emilii Dickinson, a dodającym, „Po Justynianie sztuka ta praktycznie wymarła; (…) takowoż, przez pięć stuleci, które upłynęły do narodzin prowansalskiej czy włoskiej poezji, miłość odłożona była bez głosu, jakby w transie, czy grobowcu”. Projekt Gutenberg ma więcej:

Jest w metryce tego wiersza ciekawa rzecz, jeśli zważać na redukcję samogłosek, a w ten sposób ich długość i akcent zdaniowy. Redukcja samogłosek jest w angielskim naturalna. Przyjmując klasycystyczne zezwolenie na „dodawanie” długości samogłosek, w zakreślaniu rytmu, możemy przedstawić zwrotki jako 8 na 5 linijek samogłoskowych długości.

 

Ażeby to zobaczyć, rozpoznajmy jakość centralną, jaką zaskutkować może dźwięk mowy [e]. Pozycja ta jest pośrednia między przednimi a tylnymi, zarówno jak niskimi i wysokimi samogłoskami. Dajmy tej pośredniej symbol з. W niektórych skryptach fonetycznych może ona być interpretowana jako szwa.

 

Pismo Emilii Dickinson miało specjalny znaczek ε, który możemy porównać grafemicznie z greckim epsilon; symbol ten koreluje z literą e. Nie musimy twierdzić, iż mamy wgląd w umysł poetki, aby analizować język pismem. Naszym symbolem może być з; możemy je derywować z fenickiego, najszerzej używanego pisma w rejonie Morza Śródziemnego, przyniesionego przez fenickich kupców.

 

Pogrubienie ma podkreślać akcent prozodyczny. S w superskrypcie oznacza samogłoski najkrótsze (ang. shortest), w sąsiedztwie z pozycjami eksponowanymi prozodycznie:

 

8    You    left    me,    sweet,    two    le_gз_cies, —
5    A    le_Sgз_cy    Sзf    love
8    A    Hea_Svзn_ly    Fa_Sthзr    would    con_tent,
5    Had    He    Sthз    of_Sfзr    of;

 

8    You    left    me    baund_Sdз_rēz    of    pain
5    SCз_pa_Sciзs    as    the    sea,
8    Be_tween    e_tзr_nı_ty    and    time,
5    Your    con_Ssciзs_Snзss    and    me.

 

W słówku „boundaries”, dyftong nie jest dwoma pełnymi samogłoskami, ale może się „dodać” z sąsiednią Sз; w słówku „capacious” [pei] skutkuje [pey], czyli wokoidą niesylabiczną; w „eternity”, akcent wyrazowy pada na jakość centralną з.

 

Zapraszam także do Komentarza: Dlaczego pierwodruk? Komentarz mówi też o Sensie słowa i ludzkim życiowym doświadczeniu: słówko “pain” bywa interpretowane o wiele zbyt neurofizjologicznie, w poezji Emilii Dickinson. Ogólne rozważanie nad wzornictwem Emilii Dickinson przynależy bardziej z Kolekcją trzecią.

 

Polski nie ma redukcji samogłosek, oddaję więc wiersz wzorcem 8×6. Tym wierszem Emilia Dickinson udowadniałaby, że była zdolna do starożytnych wzorców, jednak jej inne wiersze pokazują, iż nie było jej intencją je naśladować; takowoż, nie „teseluję” jej poezji ogółem. Starożytne czy klasycystyczne wzorce rzeczywiście potrafiły być rodzajem „gorsetu” odbierającego językowi część jego ekspresyjności.

“The more simple any thing is, the less liable it is to be disordered”, Thomas Paine.
SEE TRAVEL IN GRAMMAR.

Advertisements

Feel welcome to comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s