Dawn: Świtanie

When night is almost done,
And sunrise grows so near
That we can touch the spaces,
It ‘s time to smooth the hair
And get the dimples ready,
And wonder we could care
For that old faded midnight
That frightened but an hour.

 

*****

 

Gdy noc prawie dokonana,
A słońca wschód rośnie z bliska,
Aż dotykać się da przestrzeni;
Czas się po włosach pomuskać
I wyrychtować dołeczki —
Że obchodziła, się zdziwić

Stara ta, pobladła północ
Godzinę może, niosąc lęk.

First print Life poem XVII, 17
Johnson poem 347 | Franklin poem 679

Advertisements

Feel welcome to comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s