The lonely house: Samotny dom

I know some lonely houses off the road
A robber ‘d like the look of, —
Wooden barred,
And windows hanging low,
Inviting to
A portico,
Where two could creep:
One hand the tools,
The other peep
To make sure all’s asleep.
Old-fashioned eyes,
Not easy to surprise!

 

How orderly the kitchen ‘d look by night,
With just a clock, —
But they could gag the tick,
And mice won’t bark;
And so the walls don’t tell,
None will.

 

A pair of spectacles ajar just stir —
An almanac’s aware.
Was it the mat winked,
Or a nervous star?
The moon slides down the stair
To see who’s there.

 

There’s plunder, — where?
Tankard, or spoon,
Earring, or stone,
A watch, some ancient brooch
To match the grandmamma,
Staid sleeping there.

 

Day rattles, too,
Stealth’s slow;
The sun has got as far
As the third sycamore.
Screams chanticleer,
“Who’s there?”
And echoes, trains away,
Sneer — “Where?”
While the old couple, just astir,
Fancy the sunrise left the door ajar!

 

*****

 

Od tej drogi, znam takie domy samotne,
Co rabuś by upodobał sobie —
Drewniane mają osłony,
Okna niskie,
Zapraszają
Na portyki,
Gdzie dwóch by wpełzło:
Jeden wręczył narzędzia,
A drugi patrzył,
By wszystko śniło.
Starej daty oczy,
Nie tak łatwo zaskoczyć.

 

Jak w pudełeczku kuchnia nocą by wyglądała
Z zegarem tylko —
A mogą zakneblować tykanie,
I myszy nie będą szczekały;
I ściany nie powiedzą nic,
Ani jedna z nich.

 

Para okularów otwarta nie śpi tylko —
Na wiadomości almanachu.
Czy to zamrugała mata,
Czy nerwowa gwiazda?
Po poręczy jedzie księżyc
Zobaczyć, kto zacz.

 

Plądrują — skąd?
Kruża, czy łyżeczka,
Kolczyk, czy klejnot,
Zegarek, stara broszeczka
Co babuni pasowały,
Statecznie śpią.

 

A i dzień się kołacze,
Skradanie się jego powolne;
Słońce dało radę
Do trzeciego z jaworów.
Kur pokrzykuje
„Kto tam?”
Echo, z dalekości,
Kpinkuje — „O, tam?”
A staruszków para, ledwo obudzonych
Drzwi na wschód słońca ma otworzone!

 

TRANSLATOR’S NOTE

The verse warns to keep the door locked. Let us mind the poetic comma — Fancy the sunrise left the door ajar, is actually Fancy the sunrise, left the door ajar: the poem does not abet enjoyment on robbery, and we may compare I died for beauty.

 

NOTA TŁUMACZKI

Wiersz ostrzega by zamykać drzwi na klucz. Zważajmy na poetycki przecinek — Fancy the sunrise left the door ajar, to rzeczywiście Fancy the sunrise, left the door ajar: wiersz nie skłania do radości z rabunku, a możemy porównać Dla piękna umarłam.

Advertisements

Feel welcome to comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s