Going to heaven!

 

Going to heaven!
I don’t know when,
Pray do not ask me how, —
Indeed, I ‘m too astonished
To think of answering you!
Going to heaven! —
How dim it sounds!
And yet it will be done
As sure as flocks go home at night
Unto the shepherd’s arm!

 

Perhaps you ‘re going too!
Who knows?
If you should get there first,
Save just a little place for me
Close to the two I lost!

 

The smallest “robe” will fit me,
And just a bit of “crown;”
For you know we do not mind our dress
When we are going home.

 

I ‘m glad I don’t believe it,
For it would stop my breath,
And I ‘d like to look a little more
At such a curious earth!
I am glad they did believe it
Whom I have never found
Since the mighty autumn afternoon
I left them in the ground.

 

*****

 

Idę do nieba!
Nie wiem, kiedy
Proszę, nie pytaj, jak —
Jestem zbyt zaskoczona
Aby pomyśleć, jak odpowiedzieć!
Idę do nieba! —
Mgliście to brzmi tak
Ale rzecz się dokona
Pewnikiem, jak stadka na noc wracają do domu
Na pasterza ramiona!

 

Może ty też idziesz!
Kto wie?
Jak by pierwej tam tobie,
Miejsca zachowaj mi troszkę
Blisko tych dwóch, co puściłam przedtem!

 

Najmniejsza „suknia” mi będzie pasować
A troszkę tylko „korony”;
Bo wiesz, że nie martwią nas stroje
Kiedy idziemy do domu.

 

Cieszę się, że w to nie wierzę,
Bo oddech by mi zatrzymało
A chcę sobie dalej popatrzeć
Na ziemię tak ciekawą!
Że one wierzyły, się cieszę
Te, co ich już nie znalazłam
Od tego popołudnia jesiennego
Gdy zostawiłam je nie zerwane.

Advertisements

Feel welcome to comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s